Kobieta – siła, godność i świat, który wciąż musi się tego uczyć

«„Po czym Pan Bóg rzekł: Nie jest dobrze, żeby człowiek był sam; uczynię mu odpowiednią dla niego pomoc.” (Rdz 2,18)»

Kobieta – nie ozdoba świata, przemyślenia na Dzień Kobiet.

Na początku biblijnej opowieści o stworzeniu świata pojawia się zdanie bardzo proste. „Nie jest dobrze, żeby człowiek był sam.” I wtedy pojawia się kobieta. Nie jako dodatek. Nie jako ozdoba stworzenia. Nie jako ktoś mniej ważny. Ale jako ktoś, kto wnosi do świata coś, czego wcześniej w nim nie było. Relację, czułość, bliskość. Od tej chwili historia ludzi przestaje być historią samotności.

Patrzę czasem na kobiety wokół mnie i myślę, że ich siła jest zupełnie inna niż ta, którą lubi pokazywać świat. Nie jest krzykliwa, nie stoi na scenie, nie potrzebuje mikrofonu.

To siła codzienności.

Kobiety potrafią zauważyć rzeczy, które innym często umykają. Zmęczenie w ludzkich oczach. Niepokój w czyimś głosie. Małe gesty, które potrafią komuś uratować dzień. Może dlatego w wielu domach to właśnie kobiety pilnują, żeby życie nie zamieniło się tylko w obowiązki. Żeby został w nim śmiech, rozmowa, ciepło. I zwykłe chwile, które nagle okazują się najważniejsze.

Ale jest też druga strona tej historii.

Bo kiedy spojrzy się szerzej na świat, trudno nie zauważyć rzeczy bolesnej. Nie wszędzie kobiety są traktowane z takim samym szacunkiem. W wielu miejscach ich głos wciąż znaczy mniej. Są kraje, gdzie kobieta nie może decydować o swoim życiu. Nie może się uczyć tak jak chce. Nie może pracować tak jak chce. Czasem nawet nie może powiedzieć głośno tego, co myśli.

Są miejsca, gdzie kobieta jest traktowana jak ktoś mniej ważny. Jak czyjaś własność, jak przedmiot. I bywa też tak, że jej naturalna fizyczna słabość — to, że często jest drobniejsza, delikatniejsza — bywa wykorzystywana przeciwko niej. To jedna z najciemniejszych stron ludzkiego świata. Bo siła nigdy nie powinna służyć temu, żeby kogoś poniżać. Prawdziwa siła powinna chronić.

Dlatego kiedy przychodzi Dzień Kobiet, trudno myśleć tylko o kwiatach. Kwiaty są piękne. Ale jeszcze ważniejsze jest coś innego. Szacunek, uznanie, że kobieta nie jest ozdobą świata. Nie jest dodatkiem do czyjegoś życia. Jest człowiekiem. Z taką samą godnością. Z takim samym prawem do decydowania o sobie.

Czasem myślę też o kobietach, które spotykam w zwykłej codzienności. W sklepie, w autobusie, na ulicy. Każda z nich niesie swoją historię. Jedna wraca zmęczona z pracy. Druga martwi się o dziecko. Trzecia próbuje na nowo poukładać swoje życie. I wtedy przychodzi mi do głowy bardzo prosta myśl. Świat często mierzy wartość głośnością, siłą, sukcesem. A tymczasem wiele z tego, co naprawdę podtrzymuje życie, dzieje się po cichu. W cierpliwości, w trosce, w miłości.

Może więc Dzień Kobiet nie powinien być tylko dniem kwiatów. Może powinien być także przypomnieniem, że kobieta nigdy nie powinna być traktowana jak coś słabszego, czym można rządzić. Bo choć kobiety często są delikatniejsze fizycznie… to w ich sercu jest siła, bez której świat dawno by się rozsypał.

Na końcu warto przypomnieć jeszcze jedno zdanie z Biblii, które mówi o wartości kobiety więcej niż długie przemówienia:

«„Niewiastę dzielną któż znajdzie? Jej wartość przewyższa perły.” (Prz 31,10)»

A Ty jak myślisz — czy dzisiejszy świat naprawdę potrafi traktować kobiety z taką godnością, na jaką zasługują?